25.08.2022
Studium przypadku – terapia blizny z wykorzystaniem innowacyjnego podejścia łączącego fizjoterapię z kosmetologią

Blizna zawsze niesie za sobą patologiczne zmiany w tkankach. Defekt kosmetyczny, brak ruchomości czy utrata jej elastyczności to tylko niektóre z problemów z jakimi borykają się pacjenci. Te o których się mniej mówi, to zaburzenie ruchomości innych tkanek w ciele na skutek pociągania ze strony tkanki bliznowatej, zablokowania emocjonalne związane z blizną (pacjent może czuć się fizycznie chory, po prostu mówiąc lub dotykając blizny), wstręt do blizny, ból samej blizny i tkanek wokół. Praca z blizną wymaga często sięgnięcia dużo głębiej niż tylko na poziom samej tkanki.

Bardzo często zdarza się, że blizna wykazuje efekt pociągania innych struktur, często bardzo odległych. Zablokowanie na poziomie kręgosłupa szyjnego, kiepska ruchomość klatki piersiowej podczas oddychania, zaburzony drenaż żylny w obrębie kręgosłupa lędźwiowego, wypadania narządów rodnych, to również może mieć swój początek w patologicznym napięciu spowodowanym pociąganiem z blizny. Oczywiście trzeba też pamiętać, że ciało jest mądrzejsze niż nam się wydaje. Nie od razu wszystko zacznie dawać dolegliwości bólowe czy ograniczenia, czasami ten proces trwa latami, ale mając tą świadomość warto już dziś zacząć robić coś, co pomoże przerwać ten proces nawarstwiających się i nachodzących na siebie napięć.

 

Analiza przypadku:

 

Do naszej kliniki trafiła kobieta po abdominoplastyce.

 

Wywiad:

Pacjentka uskarżała się na ból i tkliwość w obrębie blizny pooperacyjnej. Podczas badania palpacyjnego blizna na swoim przebiegu zachowywała się niejednorodnie. W niektórych częściach zachowała dość dobrą ruchomość, w niektórych zaś była całkowicie unieruchomiona (jak gdyby przyklejona do tkanek leżących pod nią). Czucie po prawej stronie blizny zaburzone, ledwo odczuwalne, irytujące. Po lewej stronie występowała przeczulica, pacjentka miała wrażenie, że coś “żywego” znajduje się pod blizną i podczas dotyku delikatnie pociągało w stronę pachwiny.

Podczas badania uciskowego, pacjentka odczuwała stłumiony ból leżący gdzieś głębiej w ciele. Rozszerzono diagnostykę o część wisceralną (trzewną) i uwidoczniono kilka połączeń narządowych z tkanką bliznowatą:

  • Po prawej stronie blizna ingerowała napięciowo w obszar otrzewnej, która działa jak membrana napięcia zwrotnego. Zbyt duże jej napięcie doprowadziło do zaburzenia zdolności odpowiedzi na zmiany napięcia pochodzącego z innych miejsc w ciele oraz drastycznie zmniejszyło jej elastyczność. Efekt? Zaburzenie czucia powierzchownego w obrębie blizny.
  • Po lewej stronie blizna ingerowała w powięź nerwu biodrowo-pachwinowego oraz w tętnice nadbrzuszną górną, stąd wysoka wrażliwość dotykowa tego obszaru oraz uczucie czegoś “żywego” podczas palpacji.
  • Napięcia w obrębie wspomnianej wyżej tętnicy prowadziły do dyskomfortu żołądkowo-jelitowego, które mocno zelżały po rozpracowaniu wyżej wymienionego obszaru.

Plan terapii:

Plan terapii zakładał wspólne działanie rehabilitanta i kosmetologa dla osiągnięcia zadowalającego efektu. W tym celu wykonano pacjentce zdjęcia przed terapią dla późniejszej weryfikacji osiągniętych rezultatów.

  • Z poziomu rehabilitanta wykonano 10 sesji po 60 minut, 2x w tygodniu. Głównym celem działań było uruchomienie i uelastycznienie blizny, praca na liniach napięć prowadzących od blizny do innych tkanek, poprawa ukrwienia w obrębie blizny i tkanek sąsiadujących, oraz uzyskanie prawidłowego czucia powierzchownego. Do każdej sesji wykorzystywano technologię INDIBA, co w efekcie miało przyspieszyć proces.

Wizyta 1:  praca manualna w obrębie blizny metodą “piórkowania” z technologią INDIBA (biostymulacja, IAS 0), następnie opracowano powięziowo bliznę, wykorzystano w tym celu trójpłaszczyznowe uwalnianie powięziowe, co pozwoliło na “odklejenie” unieruchomionej części blizny.

Wizyta 2: Wykorzystanie elektrody pojemnościowej i IAS odpowiadającego fazie waskularyzacji w znaczny sposób przyczyniło się do zmniejszenia powierzchownych napięć z obszaru jamy brzusznej i przygotowało do pracy na zablokowanej warstwie otrzewnej. W efekcie uzyskaliśmy odczuwalne przez pacjentkę zmniejszenie napięć w obrębie blizny szczególnie po stronie prawej.

Wizyta 3: Tym razem postawiliśmy na pracę z obszarem miednicy mniejszej, zniwelowaliśmy napięcia występujące na kości łonowej, poprawiliśmy przesuwalność tkankową w tym obszarze zmniejszając tym samym stan napięciowy pomiędzy blizną a spojeniem łonowym. Podczas terapii wytworzyło się dość dużo ciepła, dlatego też w celu jego eliminacji wykorzystano tryb modulacji w połączeniu z elektrodą rezystywną. Efektem było przywrócenie fizjologicznej ciepłoty i odblokowanie tkanek.  Na zakończenie zastosowano techniki poprawiające miejscowy drenaż żylny z zastosowaniem elektrody pojemnościowej i fazy biostymulacji.

Wizyta 4: Podczas tej wizyty ponownie oceniono stan blizny i tkanek. W celu rozluźnienia napięć pracowano z kątnicą i esicą. Wykorzystując terapię wisceralną w połączeniu z technologią INDIBA activ (elektroda rezystywna, tryb modulacji 2%) bardzo szybko uwolniliśmy te narządy z napięć więzadłowych. Efekt? Jeszcze lepsza mobilność blizny i wyraźne wypłaszczenie podbrzusza.

Wizyta 5: Wizyta oparta o pracę wyłącznie z technologią INDIBA activ, dla ogólnego rozluźnienia napięć w obrębie kręgosłupa lędźwiowego i przejścia piersiowo-lędźwiowego. Wykorzystano do terapii elektrodę pojemnościową w trybie waskularyzacji (IAS 5/10) oraz elektrodę rezystywną (IAS 7/10). Wizytę zakończono trybem modulacji i poprawą drenażu żylnego opracowywanego obszaru.

Wizyta 6, 7, 8:  W ciągu tych trzech wizyt uwagę poświęciłem tylko i wyłącznie bliźnie. Pod różnymi aspektami, od postaci fizycznej, po emocjonalną.  W tej terapii wykorzystywano podejście holistyczne, pracowano powięziowo, cranio-sacralnie, biodynamicznie, wykorzystywano techniki równoważenia napięć więzadłowych (BLT) oraz metody synchronizacji z innymi częściami ciała (kończyny dolne, klatka piersiowa, powięź gardła, przepona płciowa, oddechowa)

 

Wizyta 9, 10: Dwie ostatnie wizyty poświęciłem na dopieszczenie tkanek jamy brzusznej, dolnej części pleców oraz naukę autoterapii napięć w rejonie blizny i tkanek okolicznych. Popracowano nad możliwymi drogami ewakuacji napięć w przyszłości. Zastosowanie INDIBA activ w trybie wysokiej hiperaktywacji (IAS 8/9) przyniosło pacjentce rozluźnienie i w efekcie dało globalne rozluźnienie i uczucie głębokiej relaksacji.

 

  • Z poziomu kosmetologa wykonano 12 zabiegów, systematycznie co 2-3 dzień. Głównym celem było wznowienie syntezy kolagenu i elastyny, poprawa elastyczności i jędrności skóry, likwidacja widocznego pomarszczenia od pępka w kierunku blizny, poprawa wyglądu pępka. Każda terapia wykorzystywała INDIBA Deep Beauty na okolicę całej jamy brzusznej. Parametry dobierano na bazie aktualnych potrzeb tkanek, które w trakcie terapii ulegały zmianom. Wykorzystywano zarówno elektrodę pojemnościową jak i rezystywną, IAS w przedziale od 2 – 8. Każdą sesję terapeutyczną kończył się technikami zwiększającymi lokalny drenaż żylny.

Badanie diagnostyczno – kontrolne

Po całym cyklu rehabilitacyjno-kosmetologicznym ponownie zrobiono zdjęcia w celu porównania stanu przed i po terapii.

 

Wynik terapii: po kilkutygodniowej pracy celowanej w odzyskanie mobilności, elastyczności i jędrności skóry, pacjentka zauważyła zdecydowaną poprawę wyglądu blizny jak i jakości tkanek. Tkanki w obrębie blizny odzyskały swobodną ruchomość, prawidłowe czucie i jędrność

 

Wnioski: Odpowiedni dobór technik manualnych oraz działań z zakresu kosmetologii i fizjoestetykii w połączeniu z technologią INDIBA Activ i INDIBA Deep Beauty daje znakomite efekty terapii i w sposób zdecydowany przyśpiesza regenerację tkankową. Takie połączenie daje podwaliny pod nową formę terapii i opieki wieloaspektowej nad pacjentem.